دل نوشته هام

طبقه بندی موضوعی
  • ۰
  • ۰

یه سری مشکلاتی تو وجود خودم میبینم که وقتی بهشون فکر میکنم ، احساس میکنم هیچ وقت درست بشو نیستم.شاید بعضی ها که میگن نفس انسان تعلیم پذیر نیست،حرف اشتباهی نمیزنن.

من که تا بحال ندیدم کسی به جز چیزی بشه که قرار بوده باشه(شاید جمله چرتی باشه اما منظورم اینه که محیط در بیشتر موارد جبر خودشو غالب میکنه).احساس میکنم انسان ها صرفا تکراری از نسل قبلیشون هستن.شاید خلیفه ای هم که خدا تو قرانش گفته ، منظورش خلیفه اللهی نباشه بلکه صرفا جانشینی انسان ها برای انسان های قبلیش باشه.

به هر حال اگر کسی تونست ایه ای پیدا کنه که توش انسان خلیفه الله است ، دستشو میبوسم.گرچه میدونم انسان هایی هم بوده اند که خلیفه الله بوده اند اما منظورم اینه که هر کسی که به شکل آدمی است ، خلیفه الله نیست،فقط هم شکل انسانهای خلیفه الله است.به خاطر همین هم به چیزی با عنوان کرامت انسانی اعتقاد زیادی ندارم.فقط میدانم که آدم ها توانایی رسیدن به کرامت انسانیو دارن وگرنه وقتی خودمو نگاه میکنم و جامعه ای که توشم ، زیاد اثری از کرامت نمیبینم. 

 یکی از ایاتی که در این مورد دیدم ، تقریبا حرف متضادی با خلیفه اللهی آدمها میزنه.

"لخلق السماوات والارض اکبر من خلق الناس" سوره غافر ایه 57

خلاصه اش این که آدم ها هیچ تفاوتی با حیوانات ندارن.جز این که آدم ها میتوانند به خلیفه اللهی برسند و حیوانات نمیتوانند.

  • ۹۵/۰۳/۳۱
  • مرتضی خیری

نظرات (۱)

امید بخش بیر آیه‌یدی مه. اللر وار
پاسخ:
خواهش.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">